|
||||||||
|
De traditionele compostering kost veel energie. In Lelystad draait met succes een installatie, die biogas wint uit gft en daardoor energie terugwint. Er zijn plannen voor meer van dergelijke installaties.
Projectbeschrijving
Met het gescheiden inzamelen van groente-, fruit- en tuinafval in het begin van de jaren negentig is men ook installaties gaan bouwen om het gft tot compost te verwerken. Bijna alle in Nederland gebouwde composteringsfabrieken verwerken het gft in een aëroob proces. Daarbij moet men met ventilatoren geforceerd lucht toevoeren en warmte afvoeren. Dergelijke installaties verbruiken veel elektriciteit. In Lelystad heeft men een installatie gebouwd, waarin anaërobe in plaats van aërobe bacteriën de organische stoffen afbreken. De anaërobe bacteriën werken in een zuurstofloze omgeving. Een belangrijk energetisch voordeel is dat er geen lucht toegevoerd hoeft te worden. Maar nog interessanter is dat deze bacteriën het organische materiaal omzetten tot methaan en koolzuur: biogas. Het methaan in het biogas is een uitstekende brandstof. Per ton gft wint men in Lelystad 90 m3 biogas. Dit biogas wordt gebruikt voor de opwekking van groene stroom. Speciale gasmotoren gebruiken het biogas als brandstof en drijven generatoren aan. Het elektrische vermogen van de generatoren in dit project bedraagt 650 kW.
Per jaar produceert men ongeveer 2 miljoen kWh groene stroom. Er zijn gemiddeld drie vrachtwagens per dag nodig voor de aanvoer van het gft-afval.
De vergistingsmethode in Lelystad is evenals de vergisting van afvalwater voortgekomen uit onderzoek aan de Universiteit Wageningen. De in Lelystad toegepaste vergister is de zogenaamde Biocel. De Biocel werkt met een batchproces; er is vrijwel geen voorbewerking van het gft nodig. De nabewerking bestaat uit de nacompostering en het zeven van de compost. Men kan ook met warmte van de gasmotoren kiezen voor droging van de compost uit de Biocel.
De vergistingsmethode in Lelystad is evenals de vergisting van afvalwater voortgekomen uit onderzoek aan de Universiteit Wageningen. De in Lelystad toegepaste vergister is de zogenaamde Biocel. De Biocel werkt met een batchproces; er is vrijwel geen voorbewerking van het gft nodig. De nabewerking bestaat uit de nacompostering en het zeven van de compost. Men kan ook met warmte van de gasmotoren kiezen voor droging van de compost uit de Biocel.
Per jaar produceert men ongeveer 2 miljoen kWh groene stroom. Er zijn gemiddeld drie vrachtwagens per dag nodig voor de aanvoer van het gft-afval.
De vergistingsmethode in Lelystad is evenals de vergisting van afvalwater voortgekomen uit onderzoek aan de Universiteit Wageningen. De in Lelystad toegepaste vergister is de zogenaamde Biocel. De Biocel werkt met een batchproces; er is vrijwel geen voorbewerking van het gft nodig. De nabewerking bestaat uit de nacompostering en het zeven van de compost. Men kan ook met warmte van de gasmotoren kiezen voor droging van de compost uit de Biocel.
In de toekomst meer biogas uit gft?
Van de anderhalf miljoen ton gft in Nederland wordt maar een paar procent anaëroob verwerkt. De exploitant van de compostinstallatie in Lelystad, Orgaworld te Uden, heeft plannen voor meer van dergelijke installaties. Ook elders worden plannen op dit gebied ontwikkeld. Daarmee kan gft een interessante rol gaan spelen in de ontwikkeling van duurzame energie uit biomassa. De projectgroep ‘biomassa & wkk’ wil deze ontwikkelingen stimuleren en daarbij ook een optimale benutting van het biogas bevorderen.
Voor meer informatie kunt u altijd mailen naar idee@energieprojecten.com.
Auteursrechten schema's: DWA Installatie- en energieadvies
Auteursrechten tekst en foto: www.energieprojecten.com.
Aan de hier gegeven informatie kunnen geen rechten worden verleend. www.Energieprojecten.com is niet aansprakelijk voor fouten.